İlk Nüsha
ilk nüsham çalındı. mensuh acının kökleri güneş görmezken birden zuhur etti, ilk sahfa. alakanın döllenmesiyle çığlıklar peydahlandı bir annenin nabzı atıyor, havva'nın göğsünde. işte yer küre sallanıyor adem kırlangıçların seyrine dalgınken, insan doğuyor imsak vakti gözlerimi arıyorum ulaşmak için tanrı'nın bağışına. aramaktayım , bağışlanma filizleniyor sevgili kahır ekseriyetle cisimleşiyor, acı acı peşine düşmelerim yıpranıyor hayatımın her dönemi yamalı ağlak. ömer'in adaleti sızıyor ahirde musa kızıldenizi yarmak için göğsümü deşiyor ifritler sızıntı hâlinde merhameti andırıyorlar. görenleriniz ! merhametim sabotaj ediyor büyük günahı beytül izze şahitlik ediyor, kaçırılan çocuğa bir patlamayla boğuşuyorum ilk nüsha yakılmışken. zamanlar tedrici yanaşıp ruhumu ormanlarda koşturuyorlar örümcekler evimi inşa ederken vahşinin emsali saçlarımı örüyor. ...
