Kurşun Göğsümde Büyürken Tur Dağı'na Koştum

doğumun ilk ağlamasıydı üzerimde dolaşan 

baştan aşağı yedi iple sardılar bedenimi,

göz çukurları derinleştikçe 

etrafta beni seyredenler 

yakama cürüm iliştirmekle meşhurdu.

çıbanlar, dikenler, ulular arasından 

yürütüldü bedenim,

her biri şavkın soyu iken 

kulağıma okunan ezan kirletildi 

adem, musa, habeş yüzünü dönerken

kararmış örtüler serildi yazgıma ve beşiklere.

mühürlenmiş bir vaktin 

sırrı levhi mahfuzda korunurken 

aklım yamalarla pörsüdü 

her bir yarıktan kızıl kengerler sırıtıyor 

kanlar içinde sözcükler boşaldı 

göbek bağını gömerken kaynayan denize

sular sarsıldı.

bir ant içtim o suların aksinde 

göğsüme teğet geçen kurşuna 

isyan marşları okurken 

öbür acılar çekti beni denizin doruğuna

ben çırpınırken 

maddenin zehri sardı çıplaklığımı 

kof bir suyla yıkandı çürük, tıkanık damarlar.

cellatlar satarken kızları 

bir güneş kurşun yer, doğarken ve batarken 

bütün döller yerlere serpilir 

bir cahiliye şairi, şiirini okurken 

ortalık fenalaşır, yer kürenin çekirdeği 

soyulur ve lavdan çiçekler biter 

genç bir kızın sağında taşlama

genç bir adamın solunda beğenceler 

tahrik edildi periler

yoksa biliniyordu herkeslerin içteki.

ruhumu iliklerken, kurşunlar saldırıyor 

mancınıkla taşlar atılıyor 

doğumum kavi 

göğsü yarık güvercinlerse dağlı bir nida

sina'da uçuyor güvercinler

her bir kanat çırpıntısı

göğsüme dağı fısıldıyor 

ben koştukça içteki yitik bir buzağı.

şaşılacak bir günün azmanı 

alçalacak diyorum, alçalacak 

ve tur dağına koşacak göğsümde büyüyen.