Nâr ile Naîm

avuç içleri bir meyvanın şavkı ile sarhoşken 

zuhur etti yüce gönüllerden bir nâr 

o nâr ki 

sabahın esintisiyle çehreyi okşayan 

çehreye soğuk su serpen kadim

bir dervişin abasında çürüyorum 

bir havvanın iknasında yanıyorum 

ve kadınlar üzerimi örtüyor

hiç örtülmemiş 

hiç örtüsüz 

gibi sayıklıyorum bendeki doğumu 

ifşası yankılanıyor hinliğin 

peşi sıra pullar dökülüyor 

uzayıp giden ömrümden 

nâr bendeydi benden önce 

nâr bendeydi benden sonra.

ah göğsümün yenikleri 

ah bu teorisyenler bu necm ayeti bu saldırı 

baktım ki gördüm gözlerimi, gözlerimden 

bir sırıtış bir haykırış bir faşlık 

ve birbirini kargışlayan kargalar 

toprakta vahşi çiçekle

irticalen saldırdı, ayıkladığım yaraya 

ne benden ayrı ne benden gayrı 

yerleşir bedenime, şirazem kayar 

gözlerimin kisvesi 

küle döner 

bıçkın bir düşmancasına 

matruşkalar coşar 

birbirini doğuran insanların vehminde,

ve kadınlar üzerimi örter 

hiç örtülmemiş gibi örtüsüz 

o nâr ki parçaları dağılır parçalarımda 

o nâr ki suretten surete döner suretimde.

ah göğsümün yılkıları 

ah beni döven nâr ve beni pullayan naîm.